Home >  Passages > Euripides Hecuba 807-823

After the capture of Troy, Hecabe begs Agamemnon for pity.
οἴκτιρον ἡμᾶς, ὡς γραφεύς τ’ ἀποσταθεὶς
ἰδοῦ με κἀνάθρησον οἷ’ ἔχω κακά.
τύραννος ἦ ποτ’, ἀλλὰ νῦν δούλη σέθεν,
εὔπαις ποτ’ οὖσα, νῦν δὲ γραῦς ἄπαις θ’ ἅμα,
ἄπολις ἔρημος, ἀθλιωτάτη βροτῶν.
οἴμοι τάλαινα, ποῖ μ’ ὑπεξάγεις πόδα;
ἔοικα πράξειν οὐδέν· ὦ τάλαιν’ ἐγώ.
τί δῆτα θνητοὶ τἄλλα μὲν μαθήματα
μοχθοῦμεν ὡς χρὴ πάντα καὶ ματεύομεν,
Πειθὼ δὲ τὴν τύραννον ἀνθρώποις μόνην
οὐδέν τι μᾶλλον ἐς τέλος σπουδάζομεν
μισθοὺς διδόντες μανθάνειν, ἵν’ ἦν ποτε
πείθειν ἅ τις βούλοιτο τυγχάνειν θ’ ἅμα;
πῶς οὖν ἔτ’ ἄν τις ἐλπίσαι πράξειν καλῶς;
οἱ μὲν γὰρ ὄντες παῖδες οὐκέτ’ εἰσί μοι,
αὕτη δ’ ἐπ’ αἰσχροῖς αἰχμάλωτος. οἴχομαι·
καπνὸν δὲ πόλεως τόνδ’ ὑπερθρῴσκονθ’ ὁρῶ.
γραφεύς, -έως (m.): “painter”
ἀναθρέω: “examine”
ματεύω: “seek”
πειθώ, -οῦς (f.): “persuasion” (contrast πείθω: “I persuade”)
ἐς τέλος: “thoroughly”
(1A 2 2012)

Download a pdf of this passage

This passage has no constructions associated with it yet